จริงๆบอกกับตัวเองว่าน่าจะเขียนซะตั้งนานแล้ว แต่มันยังไม่มีอารมณ์จะเขียน เพราะทุกๆอย่างยังคงอยู่ในความทรงจำเรา เป็นอะไรที่ยังชัดมาก ชัดมากเกินไป ชัดจนเราอยากจะร้องไห้อีกแล้ว (เป็นคนแพ้โมเม้นดีๆในชีวิต 555 โรคจิตมาก) เลยนั่งทำใจแล้วเก็บไว้ซักสองสามวันก่อน หลังจากนั้นค่อยมาเขียน
หลังจากรักชอบมานาน สุดท้ายก็ได้ข่าวว่ามันจะมาคอนเสิร์ตเมืองไทย ตอนแรกสองจิตสองใจเหมือนกันแหละ ไม่รู้ว่าจะไปดูดีรึเปล่า แต่ไหนๆก็ไหนแล้วมันอุตส่าห์มากัน อาจจะไม่มีโอกาสอีกแล้วก็ได้ เราเลยตัดสินใจไปดู
ขอบอกไว้ก่อนตรงนี้เลยว่า เราไม่เคยไปดูคอนเสิร์ตที่ไหนมาก่อนเลย (ถ้าไม่นับพวกออเคสตร้าแล้วก็คอนเสิร์ตพี่เบิร์ดซึ่งตอนนั้นดูเมื่อประมาณ 4-5 ขวบ แม่อุ้มไปดู) นส.อูฐเป็นคนไม่ชอบสถานที่ที่คนเยอะๆและเต็มไปด้วยความวุ่นวาย อีกอย่างก็คือเราไม่เคยบ้าศิลปินคนไหนขนาดจะต้องเข้าไปส่งเสียงกรี๊ดว้ากอยู่ในคอนเสิร์ต (เมื่อก่อนกรี๊ด BSB มาก แต่ว่าสมัยนั้นยังเด็ก ถึงขอแม่ก็ไม่ให้ไปแน่ๆ บวกกับช่วงนั้นศิลปินต่างประเทศที่จะเข้ามาเล่นในไทยเป็นเรื่องยาก บัตรแม่งต้องแพงมหาโหด เพราะฉะนั้นเรื่องไปดูคอนเสิร์ตเนี่ยฝันไปได้เลย) ดังนั้นเราจึงไม่สามารถเอาไปเทียบกับวงอื่นๆได้นะคะ จะขอพูดแต่วงนี้วงเดียว
วันเสาร์ที่ผ่านมาไปดูคอนเสิร์ต Shinhwa มา หลายๆคนคงจะรู้แล้วว่าบัตรมันขายไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะวงนี้ไม่เป็นที่รู้จักในไทย(ทั้งๆที่ทั่วเอเชียมันดังระเบิด) บวกกับความด้อยพัฒนาของบริษัทที่รับจัดคอนเสิร์ต ไม่ทำการโปรโมทเพราะคิดว่ากระแสเกาหลีฟีเวอร์ยังไงก็ทำให้ดังเปรี้ยงในชั่วข้ามคืนอยู่แล้ว แต่ผิดค่ะ เห็นความสำคัญของสื่อไหมคะ ยอมรับกันซะเถอะว่าทุกวันนี้สื่อเป็นพระเจ้า.....เพราะเหตุนี้นี่เอง กระแสเลยไม่แรง โดนดงบังชินกิกลบไปหมด แต่จะด้วยอะไรก็ตาม The Show Must go on....
ความจริงเราซื้อบัตร 700 ล่ะ 555 เพราะทุนทรัพย์มีไม่พอ ยังต้องขอเงินพ่อแม่ใช้อยู่ หาเลี้ยงตัวเองยังไม่ได้ เลยไม่อยากซื้อแพง บวกกะลากเพื่อนไปดูก็ไม่อยากให้มันต้องจ่ายแพงๆตามไปด้วย ก็เลยเอาวะ เจ็ดร้อยก้อเจ็ดร้อย จริงๆก็ไม่ได้หวังว่าจะต้องไปเกาะขอบเวทีอยู่แล้ว แค่เห็นตัวจริงของที่รักก็พอ ถึงจะเป็นมดก็ยังโอเค
แต่สวรรค์ส่งเพื่อนมาให้ดิฉันค่ะ เพราะขณะที่เรารอเข้าประตูอยู่นั้นดันเจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานมาก เผอิญมันทำงานไอโมบาย(ซึ่งเป็นเจ้าภาพ)พอดี มันเลยให้บัตร 3500 แบบยืนมาให้ ดิฉันนี่แทบจะกรี๊ดบ้านแตก (ยังไงก็ขอขอบคุณเพื่อนวันวิสาข์มา ณ ที่นี้นะคะ) เพราะยังไงความจริงแล้วก็ยังอยากยืนใกล้ๆอยู่ดีแหละ เอาล่ะ เป็นอันว่ากูได้ 3500 เรียบร้อย
แต่พอเค้าเปิดประตู แล้วเดินเข้าไปในอิมแพ็ค แอบใจหายเลยนะ คนน้อยเหมือนกันแหละ เราสงสารเฮียๆเลยเพราะว่ามันไม่โปรโมทกันจริงๆ เราไม่อยากให้เค้าน้อยใจว่ะ เพราะจากการอ่านข่าวที่เค้าให้สัมภาษณ์ก่อนมาไทย พวกเค้าค่อนข้างตื่นเต้นมากๆเลยเนื่องจากไม่เคยมาเล่นที่เมืองไทยมาก่อน
ก่อนคอนเสิร์ตจะเล่นคนดูรอนานมากเหมือนกัน เราแอบฉุนนิดนึงเพราะไม่ค่อยชอบรอเท่าไหร่(อีกอย่างคือถ้ารอนานมันจะปวดฉี่ 555 ไม่อยากเสียที่ยืนเพื่อออกไปฉี่ เอากะกูสิ) มันเปิดมิวสิควนไปสองรอบแล้วเค้ายังไม่ออกมากันเลย แต่พอได้ข่าวว่าที่มันออกมาช้าเพราะมัวแต่เล่นเค้กกันจนเสื้อเลอะ วู้ย หายโกรธค่ะ ถึงจะปัญญาอ่อนแต่ก็น่ารัก ให้อภัยๆคิๆๆๆ
ยังไงมือโปรก็เป็นมือโปรจริงๆแหละ พอ Shinhwa ออกมา แฟนๆ(ทั้งหมดที่มี)ก็กรี๊ดกันอิมแพ็คแทบแตก เรายืนอยู่ตรงหน้าเวทีประมาณแถวสี่แถวห้าได้มั้ง ตอนแรกว่าจะไม่กรี๊ดแล้ว ไม่ค่อยชอบกรี๊ดเท่าไหร่ (เป็นพวกรักแบบเงียบๆ 555) พอเห็นเท่านั้นแหละค่ะจิตหลุดเลย เจอออร่าโอโม่ของผู้ชาย 6 คนมาแต่ไกล โอ๊ย....แม่งขาวมากกก กรี๊ดลืมตายเลย ก่อนหน้านั้นเป็นหวัดด้วย เพิ่งหายเจ็บคอ แต่ช่างแม่งแล้ว เรากะเพื่อนกรี๊ดแบบเสียสติมาก แล้วคือเค้าเล่นกันแบบเต็มที่จริงๆนะ เข้าใจว่าน่าจะรู้ก่อนแล้วล่ะว่าคนน้อย แต่เพราะเป็นมือโปรบวกกับสปิริทแรงมากเค้าเลยเต็มที่เลย ร้อง เต้น เล่นมุข ทำทุกอย่างที่จะเอนเตอร์เทนคนดูได้ ที่สำคัญ "Shinhwa ไม่ลิปซิ้งค่ะ" ทุกเวิ่ดที่ออกมาจากปากเค้าเป็นเสียงจริงทั้งนั้น (ยืนยันได้เพราะอยู่หน้าเวที) แต่จะร้องเบาลงไปหน่อยตอนเต้น บวกกับมีเสียง Backing Track แทรกๆมาบ้าง เราไม่รู้ว่าศิลปินคนอื่นจะเป็นยังไงนะ แต่บอกได้คำเดียวว่าที่รักสุดยอดมั่ก ฮี่ๆๆๆๆๆ
ที่ที่เรายืนเป็นฝั่งขวา(หันหน้าเข้าหาเวที)อ่ะ ตำแหน่งนั้นจะเห็นเอริคกับเฮซองแล้วก็ดองวานค่อนข้างเยอะ ส่วนแอนดี้ จอนจิน มินอู จะอยู่อีกฝั่ง เลยไม่ค่อยเห็น แต่ 6 คนนี้ก็สลับกันเดินไปเดินมานะ โดยเฉพาะลุง ชอบเดินมาข้างหน้าเวทีแล้วเล่นกะคนดู ลุงน่ารักมากเลย ยิ้มสว่างมาก เราว่าลุงกะมินมินเป็นคนที่ยิ้มแล้วดูดีที่สุดในโลกเลย (5555) เอริคตัวจริงผอมกว่าที่เห็นในทีวีเยอะเลยว่ะ ไม่รู้ว่าป๋าโหมงานมากไปหรืออะไร แต่ตอนป๋าแร็พเราไม่ค่อยได้ยินเสียงป๋าเลย เพราะไมโครโฟนมันไม่ค่อยดี บวกกะพอป๋าแร็พปุ๊บ คนก็กรี๊ดปั๊บ เราเลยไม่ได้ยินเสียงป๋าเท่าไหร่เลย 5555 ส่วนดี้นี่ตัวจริงน่ารักมากกกกกกกกกกก เป็นคนที่ถ้าเห็นครั้งแรกจะไม่สะดุดตาเลย แต่ถ้ามองไปนานๆแล้วจะยิ่งน่ารักขึ้นเรื่อยๆ จริงๆนะ กรี๊ดดี้มากค่ะ มีตอนนึงเดินมาทางฝั่งเรา ผมโคตรพลิ้วเลย 555 ไปสระไดร์ร้านไหนไม่รู้เนี่ย ส่วนมินมินเซ็กซี่มาก เราว่ามินมินเป็นเอนเตอร์เทนเนอร์ที่เก่งสุดๆ เต้นบนเวที เดิน ร้อง พูด ไม่หยุดเลย ที่สำคัญเราว่ามินมินค่อนข้างชอบประเทศไทยเอามากๆ (เห็นตั้งแต่ตอนมางานแชแนลวีละ) คงจะรักแฟนเพลงน่าดู ตอนเต้น Bump กะ Jump Jump ก็โคตรแรงอ่ะ และที่แน่นอนต้องมีการฉีกเสื้อตามแบบฉบับมินมินชะนีหน้าเวที(รวมดิชั้นไปด้วย)ก็ละลายกันไปสิคะงานนี้
แล้วก็ที่รักเบอร์ 1 ของเดี๊ยน ขอบคุณสวรรค์(อีกครั้ง)ที่ให้เฮซองชอบเดินมาทางฝั่งเรา ซองไม่ค่อยเดินมาชิดขอบเวทีเท่าไหร่ แต่แค่นั้นก็ทำให้ดิชั้นหงายเงิบไปด้วยความขาวของซองแล้ว สรุปว่าทั้งงานเรามองแต่ซองตลอดเลย เห็นแล้วน้ำตาจะไหล (555 อีเว่อร์) แบบว่าน่ารักมาก ตอนซองร้องโซโล่ Midnight Girl เสียงดีมากจริงๆ เป็นเสียงสวรรค์ของแท้อ่ะ ส่วนคนที่เราเห็นน้อยที่สุดน่าจะเป็นจอนจินล่ะมั้ง จริงๆแล้วจินตอนร้องอะคูสติกก็มานั่งฝั่งเรานะ แต่แฟนเพลงเหี้ย(เดี๋ยวเล่าต่อ) มันมัวแต่ชูป้ายจนเราไม่เห็นจินเลยว่ะ 555
ช่วงแรกๆของคอนเสิร์ตเค้าจะเอาแต่ร้องเพลงเป็นส่วนใหญ่ ยังไม่ค่อยเล่นกะคนดูเท่าไหร่ แต่ตอนหลังเล่นกันใหญ่เลย มีการเอาตุ๊กตาของแฟนเพลงขึ้นมาเล่นด้วย แล้วก็เล่นนู่นเล่นนี่กันไปตามลำดับ จนสุดท้ายใกล้ๆจบคอนเสิร์ตแล้วก็เบิร์ธเดย์จอนจินเพราะวันนั้นเป็นวันเกิดเค้า ก็เป่าเค้กกันไปแล้วร้องเพลง อีกซักพักก็จบงาน Shinhwa พูดไทยกันด้วยว่ะ 555 ถึงกูจะรู้ว่ามีโพยติดอยู่ก็ตามแต่มันก็พยายามพูดกัน น่ารักมากเลย(โดยเฉพาะเฮซอง อิ๊ๆๆๆ) ลืมบอกไปว่าเอริคกะเฮซองพูดอังกฤษไฟแล่บมาก เรื่องเอริคพูดอังกฤษเก่งนี่เรารู้อยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าซองจะพูดเก่งด้วยเพราะปกติถ้าดูคลิปอะไรพวกนี้มันจะพูดเกาหลีกัน
คอนเสิร์ตครั้งนี้ดีมากแล้วก็สมบูรณ์แบบมากๆเลย เราไม่เสียดายจริงๆที่มาดู เสียดายแทนคนที่ไม่ได้ดูเหมือนกันแหละเข้าใจเลยว่ามือโปรจริงๆเป็นยังไง อย่างจอนจินตอนแรกในคอนเสิร์ตเราเห็นเค้าพูดน้อยมากๆ ไม่ค่อยเล่นเหมือนที่เคยเป็นเลย แต่พอรู้ข่าวว่าก่อนเล่นคอนเสิร์ตจินปวดหัวมากจนต้องเข้าโรงพยาบาล (ปวดจนทางต้นสังกัดบอกมาเลยว่าจินไม่ต้องขึ้นคอนเสิร์ตก็ได้ แต่จินก็ยังขึ้น)ทำให้เราทึ่งจินมากๆเลยว่ะ เพราะตอนเล่นคอนเสิร์ตจินเป็นปกติมากเลย ไม่มีอาการของการปวดหัวให้เห็น เต้นตามปกติ ร้องตามปกติ แถมตอนหลังยังชักจะเริ่มมีม้งมีมุข พอคอนเสิร์ตจบจินเลยต้องกลับเกาหลีทันทีเพราะต้องไปเช็คอาการ ป๋ากะลุงเลยกลับไปด้วย หายเร็วๆนะจินนี่ แฟนเพลงทั่วโลกเป็นห่วงค่ะแถมตอนจบก็ได้ข่าวมาอีกว่าเค้าไปร้องไห้กันหลังเวทีเพราะซึ้งใจมาก อย่างตอนแรกเฮซองเคยบอกมาก่อนแล้วว่าเค้ากดดันกับการมาเล่นในเมืองไทยครั้งแรกเหมือนกัน แล้วก้เตรียมใจยอมรับเสียงตอบรับต่างๆที่อาจจะไม่ดี แต่ผลปรากฎว่าออกมาแล้วมันดีมากๆ (อย่างน้อยก็ในแง่ของแฟนเพลงล่ะ) เค้าเลยซึ้งใจ ฮืออออ กูจะร้องไห้ตาม
เขียนเรื่องดีไปแล้ว ขอด่าบ้าง อีแฟนเพลงต่างประเทศเนี่ยโคตรชั่วเลย ขอกูด่าหน่อยเหอะ ตรงที่เรายืนอยู่มันมีอีแฟนเพลงชาวจีนหน้าโถส้วมแถมสิวเต็มหลังอีก (สิวเต็มหลังจริงๆค่ะ เพราะมันไม่เจียมใส่เสื้อโชว์หลังมา... ถุย) ยืนถือป้ายชนิดไม่เกรงใจคนข้างหลังเลย อย่างแฟนบางคนที่เค้ามีลูกโป่งมีพัดอะไรเนี่ยเค้ายังชูบ้างเอาลงบ้าง อีห่านี่แม่งเลว นอกจากจะไม่เอาลงแล้ว พอเพื่อนเราสะกิดเตือนมันยังหันหน้ามาทำหน้ากวนตีน แล้วส่ายหน้า เพื่อนเราเตือนไปตั้งสองทีนะ มันก็ยังทำกริยาเดิม ดิชั้นเลยขอซักทีโดยการด่ามันว่าเหี้ย และชูนิ้วกลางให้ไปทีนึง ไม่ไหว มารยาทแย่มาก ถ้าพูดกันดีๆก็ยังว่าไปอย่าง นี่มาทำหน้ากวนตีน ไม่เจอกูด่าว่าควยเข้าไปก็ดีเท่าไหร่แล้ว อีเวร คนอื่นๆที่ยืนข้างๆเราเค้าก็รำคาญเหมือนกันแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันหน้าด้าน คอนเสิร์ตวงอื่นไม่รู้เป็นแบบนี้รึเปล่าอ่ะดิ แต่เราชอบแฟนเพลงชาวไทยของ Shinhwa นะ รักกันดีแล้วก็มีมารยาทในการกรี๊ดดีอ่ะ วันหลังถ้าเจอแบบนี้อีกจะต่อยหน้ามันเลย ไม่ไหว รำคาญ......
วันนี้เขียนเยอะได้อีก 555 แต่ก็ยังไม่เท่าโมเม้นที่อยู่ในความทรงจำเราหรอก อย่างที่บอกนั่นแหละว่ามัน Once in A Lifetime จริงๆ ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เห็นหน้าที่รักอีกเมื่อไหร่ แต่ขอบอกว่ายังไงๆเราก็รักเค้าตลอดไปแน่นอน 5555
Once In A Lifetime - Shinhwa
State of The Art
เพลงนี้เหมือนจะเป็นเพลงเดียวที่ทุกคนในอิมแพ็คร้องตามได้ทั้งเพลง
ก็อย่างว่าแหละ เปิดให้ฟังอยู่เพลงเดียวนี่หว่า
จริงๆมีเวอชั่นภาษาอังกฤษด้วย เพราะมาก
ความหมายดีสุดๆ เราฟังแล้วร้องไห้เลย
ไว้เดี๋ยวจะเอามาลง
