เอนทรีนี้เนิร์ดมาก

เนิร์ดชนิดที่ว่ากูตั้งใจเรียนมา 16 ปี

ยังเขียนอะไรไม่ได้ขนาดนี้เลย 555

(ฟ้องความโง่ของสมอง)



ไม่รู้ทำไมถึงต้องเขียน
แต่มันมีความรู้สึกว่าต้องเขียน ไม่เขียนไม่ได้แล้ว






ความรู้สึกเหมือนตอนเห็นเธอออกซิงเกิ้ลมาเมื่อปี 06
กับคนอื่นเราไม่กระตือรือร้นเท่านี้นะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

แต่ทุกครั้งที่เห็นแป้น เรารู้ว่าแป้นพยายามมากกว่าคนอื่น
ไม่ใช่แค่ปรับภาพลักษณ์ แต่วิธีการร้องเพลง การใช้เสียง การออกเสียง
หรือแม้แต่การเล่นลูกคอ แป้นทำได้เหมือนนักร้องจริงๆ

ทุกวันนี้ถามว่า...แป้นถึงจุดที่เรียกว่า "ได้แล้ว" รึยัง?
เราว่ายัง เพราะอะไรหลายๆอย่างมันต้องใช้ประสบการณ์
ต้องพัฒนาไปเรื่อยๆ ถ้าอยากให้อยู่ถึงจุดนั้น มันไม่ยาก แต่มันต้องใช้เวลา

ผู้ชายคนนึงพยายามมาตลอด 5 ปีกับสิ่งที่ตัวเองกลัว ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า
มันเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก ไม่ว่าตอนนี้คนๆนั้นจะทำได้แล้วหรือยังไม่ได้
แต่งานที่ออกมา เราว่ามันเป็นงานที่ดีมากๆชิ้นนึงแล้วล่ะ

ครั้งแรกที่รู้ว่าแป้นออกบั้มเต็ม เราก็แค่ดีใจ
เออ แม่งมีเพลงเพิ่มมาอีก 7 เพลงละ ดี ไม่ออกแค่ซิงเกิ้ล
แต่จริงๆแล้วมันมีอะไรมากกว่านั้น

เรารู้ว่าที่ทุกคนก่นด่าแป้นเรื่องที่แกไม่ออกอัลบั้มซะที
ลึกๆทุกคนก็เข้าใจ เพราะแป้นกลัว แป้นยังไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้ถึงขนาดนั้น
เลยกะจะออกมันแค่ซิงเกิ้ล (หรือกูคิดไปเองฮึ???)

คือที่เดี๊ยนว่าแก จิกกัดแก เห็นแกออกซิงเกิ้ลรีแพ็คแล้วก็กระแนะกระแหน 
ไม่ใช่เพราะอยากให้แกออกเพลงเต็มแล้วจะคุ้มค่ากับเงินที่เดี๊ยนเสียนะแป้น

แต่มันเป็นเพราะเราอยากให้แป้นเชื่อมั่นในตัวเอง
อย่ากลัวว่าออกแค่นี้แล้วมันจะไม่มีเสียงตอบรับ อย่ากลัวว่าตัวเองทำไม่ได้
(เนิร์ดเหี้ยๆ กูพิมพ์อะไรแบบนี้ได้ด้วยรึ 5555)


พอรู้ว่าแกออกบั้มเต็ม ฉันเลยดีใจประหนึ่งได้แกมานอนกอดที่บ้าน
เท่านั้นล่ะที่ต้องการ แป้นทำได้แล้วกับทุกๆอย่างที่แป้นตั้งใจทำ

ทำไมกับคนอื่น เราถึงไม่รู้สึกภูมิใจมากเท่านี้
ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันเป็นความรู้สึกที่ว่า เรามองแป้นมาเรื่อยๆ
ตั้งแต่วันที่แป้นร้องเดี่ยวครั้งแรก ออกวินเทอร์ มีไลน์ vocal ในเพลงเฮียๆมากขึ้น
มาจนถึงวันนี้ที่แป้นออกบั้มเต็ม

ทุกๆอย่างผ่านมาด้วยความพยายาม

ไม่ว่าเพลงจะเพราะหรือไม่เพราะ ทำนองถูกหูมั้ย
เสียงแป้นจะเป็นยังไง สุดท้ายแล้วเราก็ยังภูมิใจในตัวชูงแจคนนี้อยู่ดี

เราไม่สนเลยว่าเสียงของแป้นจะดีขึ้นรึเปล่า
(เออ สนนิดนึง 555 ไม่สนเลยก็เว่อร์ไป)
แต่เราดีใจที่วันนี้ได้ยินเสียงแป้น และเห็นบั้มเต็มของแป้น

มันเป็นอัลบั้มที่เราอยากให้ทุกคนซื้อมากกว่าอะไรทั้งหมด
เพราะมันคือผลผลิตแห่งทุกๆอย่างที่แป้นตัดสินใจทำ

ไม่ใช่ว่าคนอื่นไม่พยายามนะ ทั้งลุง ซอง มินมิน ดี้
งานของทุกคนใส่ชีวิตลงไปในนั้นหมดแหละ

แต่กับจิน มันเป็นอะไรที่....


ผู้ชายคนนี้มองแล้วเหมือนไม่มีอะไรในชีวิต
ทำตัวสบายๆไปวันๆ ไม่เครียด ไม่ได้ตั้งเป้าหมายอะไร
แต่เป็นคนที่คิดจริงทำจริง ทำอะไรทุ่มเทเท่าที่ตัวเองจะทำได้

บางคนอาจจะมองว่าแป้นเฉื่อยๆเรื่อยๆ
ว่าง่ายเกินไป เหมือนไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง
ใครสั่งอะไรก็ทำ เอาไรมาให้เล่นก็เล่น อะไรอย่างงั้น
มันเลยดูเหมือนเป็นคนง่ายๆไปหน่อย

แต่เวลาที่แป้นตั้งใจจะทำอะไรขึ้นมา
แป้นทำได้ แล้วก็ตั้งใจทำด้วย

นั่นแหละเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงภูมิใจในตัวแป้น
แป้นคนดีที่มีแต่ความพยายามและตั้งใจกับทุกสิ่งที่ตัวเองอยากทำ

งานที่ออกมามันก็เป็นการตอบแทนความพยายามที่ทำมาทั้งหมด
เราไม่รู้ว่าในสายตาคนอื่นมันเพราะมั้ย ถึงขั้นสี่ดาวห้าดาวรึเปล่า

แต่สำหรับเรา เรามีความสุขจริงๆที่ได้ฟัง
มันเหมือนกับรับรู้แล้วว่าแป้นทำได้จริงๆ

อาจจะเว่อร์ แต่ก็รู้สึกอย่างงี้แหละนะ 5555


วันนี้เล่นคอนเสิร์ต ขอให้หนุกหนานนะแป้น
บั้มยอดขายขึ้นที่ 1 ในวันแรกด้วย ดีใจจริงๆ





แต่แกก็ยังไร้น้ำยาอยู่ดี โดนทิ้งในส้วม กรั๊กๆๆๆๆๆๆ






ขอเอาเพลงเก่ามาลง จริงๆแล้วชอบเพลงนี้มาก (ชอบเวอร์ชั่นจีนมากกว่านะ)
แป้นกับลินดาเป็นคู่ที่น่ารัก 555 ชอบแป้นในอารมณ์นี้อ่ะ

ใน MV ว้าแดง (Wa เฉยๆ กูเติมสร้อยให้เอง กูชอบ)
มันก็โออยู่อ่ะนะแต่ก็ไม่ใช่แนวอิชั้นเท่าไหร่
(แต่เดี๊ยนก็ดูนะคะคุณปาร์ค แกจะแต่งอะไรเดี๊ยนก็โปรด แต่ระวังพี่เป้าด้วย)

ทศวรรษใหม่ของแป้นนี่ เพลงที่ 2 กะ 7 ฟีทกับจูฮีวง 8eight ด้วย
เป็นอะไรที่ดิฉันกรี๊ดมาก เพราะกูชอบ 8eight เป็นการส่วนตัวอย่างแรง
โดยเฉพาะจูฮี ชอบสุดๆ อารมณ์เหมือนดา เอ็นโดรฟินเมืองไทยไรงี้
เสียงดีโคตร พอมาฟีทกะแป้นอิชั้นเลยมีความสุขทวีคูณ 5555

ส่วนเพลง 5 เพราะจริงๆ เพราะตายห่าไปเลย
แต่เสียดายที่แป้นแค่แร็พเฉยๆ ท่อนฮุคให้อีจีฮูนร้องหมด

จริงๆเสียงจีฮูนอ่ะดี๊ดี แต่อยากให้แป้นร้องด้วยอ่ะ 555
ไม่งั้นจะชอบเพลงนี้มากขึ้นอีกเยอะเลย