ฉันเนี่ย...ชอบแป้นนะ....
ดูสิ เป็นผู้ชายที่หน้าตาเยี่ยม สูงยาวเข่าดี
เห็นทีไรป้าก็น้ำหมากไหลทุกครั้ง
จำได้ว่าครั้งแรกที่เจอ ไม่ได้เห็นความหล่อ
(เห็นแต่ความแก่ แม้ตอนนั้นจะยังไม่แก่)
กูไม่ควรชอบผู้ชายแบบนี้ เพราะหน้าไม่ใช่แนว (อย่างเดี๊ยนนี่ต้องหน้าแบบลุง)
แต่ว่าก็แพ้ภัยตัวเอง คือไม่ใช่แค่จิน
แต่ผู้ชายอ่าวไหนกูก็ชอบหมด (อ้าวนี่หื่นละ)
ยิ้มสวย ตาวิ้ง เวลาดูดหรี่ก็เท่ แม้ป๊อกกี้ในปากเธอจะเป็นตัวกระตุ้นมะเร็งก็ตาม
(แต่แบบนี้อย่าเรียกสูบเลย เรียกแดกจะดีกว่า สูบจนเสียงแหบ ฮ่วย)
จำได้ว่า ตอนชอบจินอยู่ดีๆ มันก็หล่ออย่างงี้
.
.
อย่างงี้
แล้วพอรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่า
.
.
.
จอนจินเปลี่ยนไป
.
.
.
เริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น....
มากขึ้น....
มากขึ้น.....
แสดงออกทางอารมณ์มากขึ้น
เพ้อฝันมากขึ้น...
สวยขึ้น (???)
ชม้อยขึ้น
กล้าแสดงออกมากขึ้น...
เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น...
รู้จักแต่งตัว(อุบาทว์)มากขึ้น(เรื่อยๆ)
มาถึงตอนนี้ รู้สึกประสาทกูซับซ้อนยังไงชอบกล
ไม่ใช่ว่ารับไม่ได้ แต่รู้สึกว่าชอบกว่าเดิม 555 (ชิบหายล่ะ)
เส้นสมองขาดผึง นั่งแคร๊กไปหลายเส้นแล้ว น้องแป้นนี่น้า ชอบแบบนี้ก็ไม่บอก
ให้น้องอูฐนั่งเครียดอยู่ได้ตั้งนาน
ยิ่งอุทุยิ่งโปรดนะแป้น แม้เดี๊ยนจะก่นด่าเธอทุกวัน
แต่ก็อย่าได้ท้อใจนะ ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ชีวิตจะได้มีสีสัน
เส้นประสาทฮั้นจะได้ขาดผึงทุกวันไป
.
.
พรุ่งนี้ก็คัมแบ็คสเตจแล้ว อยากดูเพลงประจำเผ่าจริงๆ
เฮี๊ยกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (หัวเราะแบบคนเสียสติ)
แต่งงานกะน้องชีไปเหอะ สืบเผ่าพันธุ์หน่อย
หน้าตาดีจะตาย ขึ้นคานไม่ได้นะคะเธอ
เดี๋ยวโลกนี้มีแต่คนหน้าเงือก (เช่นกูเป็นต้น 555)
ไม่ไหวเลย ตอนแรกตั้งใจจะเขียนถึงคุณสตีฟ...
แล้วทำไมต้องเอาน้องชูงมาปาดทุกทีเลยวะ
ซองเป็นของตายของกูจริงๆหรือนี่ 5555 (พูดราวกับเลือกได้)
ว่าแล้วก็คิดถึงเพลงชาลาลาของสิเรียม
อุ๊แหม่ มันน่าเอามาใช้ร้องเกี้ยวอีพวกนี้จริงๆค่า
